Japonia eztei-bidaian: zer ibilbide aukeratu egunen (eta zareten bikote motaren) arabera

Japonia da, alde handiz, bikote bat eztei-bidaiaz hitz egiten hasten denean ilusio handiena pizten duen helmugetako bat. Eta arrazoiz: segurua da, garbia, edonon jan, primeran jaten da, eta beste inon ez bezala nahasten ditu milaka urteko tradizioa eta futuristena. Bostehun urteko tenplu batetik neonezko bidegurutze batera zoaz egun berean.

Arazoa ez da joan ala ez, nola baizik. Japonia modu askotara bizi daitekeelako, eta ez dira denak berdin egokitzen eztei-bidaia batekin. Hau da zuena aukeratzeko gida, hutsik egin gabe.

Japoniak beldurra ematen du hasieran —beste alfabeto bat, beste hizkuntza bat, trenak nonahi—, baina dauden herrialderik errazenetakoa da nork bere kabuz ibiltzeko: denak funtzionatzen du, dena puntuala da eta jendeak laguntzen du, ingelesez hitz egin ez arren. Hala ere, aukera zuen esku dago:

Ez dago aukera hoberik: zuen bidaiatzeko moduarekin bat datorrena dago. Eta eztei-bidaian horrek garrantzia du, ez baituzue hirugarren egunean mapa batekin eztabaidatu nahi.

Hemen da bikote asko nahasten diren lekua, gehiegi sartu nahian. Japonia urrun dago —hamalau orduko hegaldia, gutxi gorabehera—, beraz helmugan aste bat baino gutxiagorekin ez du merezi bidaiak.

Zortzi edo bederatzi egunekin inoiz huts egiten ez duen klasikoa egiten duzue: Tokio, Kioto eta inguruak. Japonia funtsezkoa 8 egunetan da, ezin hobea oporrak justu badituzue eta ezinbestekoa ondo eginda nahi baduzue. Hamabi eta hamalau egun artean jada sartzen da Hiroshima eta Miyajimara jaistea, Koyasan mendia bere tenpluekin, edo Japoniako Alpeak. Zenbat eta egun gehiago, orduan eta benetako Japonia gehiago eta maratoi gutxiago.

Saihestu beharreko akatsa denbora gutxian dena ikusi nahi izatea da. Japoniak lasaitasuna saritzen du: lorategi bat, ryokan bat, bainu bat ur termaletan. Presaka bazoazte, berezi egiten duena galtzen duzue, hain zuzen.

Japonia bidaia bizia da: asko ibiltzen da, izugarri ikusten da eta bateriak agortuta bukatzen da, hainbeste estimuluren ondorioz. Horregatik bikote askori ondo datorkie hondartzan erabateko atsedeneko egun batzuekin biribiltzea, eta Maldivak bidean geratzen dira.

Horixe da Japonia eta Maldivak bidaiaren logika: kultura eta mugimendua lehenengo, eta itsasoa eta ezer ez egitea azkenean. Zuen eztei-bidaiaren ideiak hondartzako egun batzuk nahitaez baditu, hau da konbinazio biribila. Aldiz, Japoniaz bakarrik blaitu nahi baduzue, berez ere sobera eusten dio.

Japoniak bi sasoi izar ditu, eta biak dira ederrak. Udaberria (martxo amaiera eta apirila) gereziondoen loraldiarena da, ospetsuena eta baita beteena eta garestiena ere. Udazkenak (urri amaiera eta azaroa) gorriz tindatzen ditu astigarrak eta, gure gusturako, are politagoa eta zertxobait lasaiagoa da. Data aukeratu badezakezue, jo ezazue bi leiho horietako batera.

Uda beroa eta hezea da; negua hotza, baina badu bere xarma elurrarekin eta jende gutxiagorekin. Bat ere ez da txarra, baina udaberria eta udazkena dira ikusi dituzuen argazkiak uzten dituztenak.

Japoniak oso garestia izatearen fama du, eta jada ez da hainbeste: barrutik jatea eta mugitzea jendeak uste duena baino arrazoizkoagoa da. Aurrekontuan pisua duena hegaldia da (luzea) eta, aukeratzen baduzue, Maldivetako zenbat gau gehitzen dizkiozuen. Japonia bakarrik duen bidaia bat 2.900 € pertsonako inguru abiatzen da normalean, eta hondartzarekin konbinatua igo egiten da amaierako hotelaren mailaren arabera.

Kultura, gastronomia eta ezagutzen duzuen ezeren antzik ez duen leku batean egotearen sentsazio hori erakartzen bazaituzte, Japoniak ez du huts egiten. “Errepikatu egin behar da” esanez itzultzen den bidaia horietakoa da.

Eskatuko genukeen gauza bakarra presaka ez egitea da. Lau edo bost egun bakarrik badituzue, agian beste helmuga bat hobeto egokituko da, eta Japonia merezi duena eskaini ahal diozuenerako utzi. Kontatu iezaguzue zenbat egun dituzuen eta nola gustatzen zaizuen bidaiatzea, eta esango dizuegu ibilbideetatik zein den zuena.