Minimoon, early moon, helmuga anitz: eztei-bidaia ez da jada lehengoa

Hamarkadetan eztei-bidaia gauza oso zehatza izan zen: ezkontzatik bizpahiru egunera irten, toki batera joan eta bi aste egon. Kito. Orain ezkondu aurretik joan nahi duten bikoteak iristen zaizkigu, bidaia bitan zatitzen dutenak, eta bideko zati batean lau lagun eramaten dituen bakarren bat.

Horrek guztiak izena hartzen joan da, eta izenak ingelesez direnez, moda iragankorra dirudi. Ez da: gauza nahiko prosaikoei erantzuten die, esaterako, gaur biek lan egiten dutela eta ez dutela beti hiru aste jarraian hartzerik. Formatu bakoitzak zer esan nahi duen eta norentzat funtzionatzen duen kontatuko dizuet.

Bidaia berean hainbat toki kateatzea, batean geratu beharrean. Alde handiz, gehien eskatzen digutena da, eta sektoreko datuek berresten dute: bikote espainiarrei buruzko azterlan berri batean, erdiak baino zertxobait gehiagok formula hau hautatzen zuen.

Logika argia du. Planeta erdia zeharkatuko baduzue eta horrelako bidaia batek kostatzen duena gastatuko baduzue, merezi du joan-etorria aprobetxatzea. Eta batez ere orekatzea ahalbidetzen du: mugimenduko zati bat eta ezer ez egiteko beste bat, eta hori da ondoen funtzionatzen duen konbinazioa. Japonia eta gero Maldivak. Safaria Kenyan eta ondoren Zanzibar. Vietnam, Kanbodia eta hondartza amaieran.

Ohiko akatsa pasatzea da. Hiru herrialde hamabi egunetan ez da helmuga anitzeko bidaia, lasterketa bat da. Gure araua: inoiz ez hiru gau baino gutxiago toki bakoitzeko, eta azken geldialdia beti lasaia.

Hiru edo lau eguneko ihesaldia ezkontzaren ondoren berehala, bidaia luzearen ordez. Hamar bikotetik lauk aukeratzen dute azterlan horren arabera, eta ia beti arrazoi beragatik: oporrak ez datoz bat, edo ezkontza aurreikusitakoa baino garestiagoa atera da.

Interesgarria da nekez ordezkatzen duela bidaia handia. Atzeratu egiten du. Bikotea lau egunez joaten da hurbileko tokiren batera deskonprimitzera eta benetako bidaia hilabete batzuk geroagorako gordetzen du, bi aste hartu ahal dituztenerako eta poltsikoa bere onera etorri denerako. Eta egia esan, burua atsedenduta eta ezkontzaren antolaketa-ajerik gabe bidaiatzeak alde dezente ditu.

Honek lehen aldiz entzutean harritu egiten du eta gero berez ulertzen da. Ezkontza baino aste batzuk lehenago ihes egitean datza, antolaketaren gailur betean, hornitzaileetatik, zerrendetatik eta deietatik deskonektatzeko.

Inkestetan helmuga anitzekoa bezain gora ia agertzen da, eta horrek dezente esaten du gaur egun ezkontza baten prestaketa nola bizi den. Ihesaldi laburra eta lasaia izan ohi da, bidaia handiaren asmorik gabe. Eta funtzionatzen du: aurreko hilabeteak dira gehien higatzen dutenak, eta ezkontza-egunera arnasa hartuta iristea nabaritu egiten da.

Bidaiaren zati bat lagun minekin edo familiarekin partekatzea. Bikoteen herena baino zertxobait gehiagok aintzat hartzen du, nahiz eta praktikan esaten dena baino gutxiago egiten den.

Funtzionatzen duenean, arrazoi batengatik funtzionatzen du: zati bat bakarrik partekatzen da. Lehen egunak taldearekin —safari bat, uharte bat, hiriko egun batzuk— eta gero ezkonberriek bakarrik jarraitzen dute. Horrela planteatuta oso ondo egon daiteke. Bi aste osoak taldean beste gauza bat dira, eta hor bai komeni dela bi aldiz pentsatzea.

Formatu bat baino gehiago jarrera-aldaketa bat da, eta helmuga anitzekoaren kontrako norabidean doa justu: toki gutxitan geratu eta egun gehiago egon bakoitzean. Hamaika geldialdiko ibilbiderik ez; hiru base eta ezer ez egiteko denbora.

Batez ere dagoeneko dezente bidaiatu duten eta herrialdeak markatu beharrik ez duten bikoteek eskatzen digute. Gehien gozatzen den formatua da eta gutxien saltzen dena, paperean gutxiago ikusten duzula «dirudielako». Praktikan askoz hobeto gogoratzen da.

Azterlan horretan bertan, bikote espainiarrek eztei-bidaiarako adierazten zuten aurrekontu ideala 11.500 € bikoteko ingurukoa zen. Zifra altua da eta komeni da ondo irakurtzea: jendeak gastatu nahiko lukeena da, ez gastatzen duena. Antolatzen ditugun bidaia gehienak dezente beherago dabiltza.

Baina zerbaitetarako balio du: zuen aurrekontua zentzuzkoa ote den bueltaka bazenbiltzaten, seguru asko uste duzuen baino zentzuzkoagoa da. Eta azaltzen du zergatik hazten diren hainbeste minimoona eta formula zatituak — ez da jendeak gutxiago bidaiatu nahi duela, koadratzeko modua bilatzen duela baizik.

Ez dago formatu hoberik. Zuen egutegiarekin, zuen aurrekontuarekin eta mugitzeko dituzuen gogoekin bat datorren bat dago. Bi aste badituzue eta mundua ikusteko gogoa baduzue, helmuga anitzekoa gainditzea zaila da. Oporrak bat ez badatoz, minimoona orain eta bidaia handia hilabete batzuk barru irtenbide zentzuzkoa da, ez kontsolamendu-saria. Eta antolatzeaz erreta bazatozte, planteatu early moona, hiru egun izanda ere.

Gomendatzen ez dugun gauza bakarra eredu klasikoa behartzea da «egiten dena delako». Kontatu iezaguzue nola duzuen egutegia eta guk zer egingo genukeen esango dizuegu.