Polinesia eztei-bidaian: zein uharte aukeratu, noiz joan eta zergatik kostatzen den kostatzen dena

Antolatzen ditugun helmuga guztietatik, Polinesia da lehen elkarrizketan gehienetan agertzen dena eta gutxienetan erreserbatzen dena. Eta ez beti prezioagatik: askotan inork ez dielako ondo azaldu nola funtzionatzen duen, zenbat denbora behar den iristeko eta zer egin daitekeen han, ura begiratzeaz gain.

Goazen baztertu edo murgildu aurretik benetan jakin behar denarekin.

Hasieratik esatea komeni da, gainerako guztia baldintzatzen duelako: Espainiatik hogei ordu baino gehiagoko bidaia da, bi edo hiru eskalarekin, normalean Paris eta Los Angeles bidez edo Tokio bidez. Ez da hamar egunerako helmuga.

Bi aste baino gutxiagorekin ez dugu gomendatzen: ia hiru egun galduko zenituzkete joan-etorrietan bakarrik, eta jet lagarekin gainean iritsiko zinatekete onena hasten den unean, hain zuzen. Hamalau gau da gutxieneko zentzuzkoa, eta hamasei oso ondo datoz.

Hemen dago akatsik ohikoena: Polinesia «Bora Bora» dela pentsatzea. Ehun uharte baino gehiago dira, eta eztei-bidaia batean ohikoak diren lauek oso nortasun desberdinak dituzte.

Gure Erromantizismoa Polinesian: Huahine eta Bora Bora ibilbideak bi horiexek konbinatzen ditu: uharte benetakoa lehenik eta ikonikoa amaieran.

Bi, edo gehienez hiru. Uharteen arteko jauzi bakoitza barneko hegaldi bat da, bere fakturazioarekin, hotelerako itsasontzi-lekualdaketarekin eta galdutako jardunaldi erdi batekin. Lau uharterekin bi astetan, hiru egunetik behin maletak egiten bukatuko zenukete.

Ondoen funtzionatzen duen konbinazioa: mendiko uharte bat eta aintzirako bat. Moorea edo Huahine paisaiarako, jarduerarako eta prezio neurtuko zatirako, eta Bora Bora amaieran, ur gaineko bungalowaren gauetarako. Horrela bidaiak aniztasuna du, eta aurrekontua benetan nabaritzen den lekuan kontzentratzen da.

Sasoi lehorra maiatzetik urrira doa, tenperatura atseginekin, hezetasun gutxirekin eta aintzira bere kolorerik onenean. Hori da leiho ona, eta ezin hobeto egokitzen da udako eta udazken hasierako ezkontzekin.

Azarotik apirilera sasoi hezea da: bero gehiago, sargori gehiago eta zikloi-arriskua. Ez da ezinezkoa bidaiatzea, baina kostu honetako bidaia baterako ez du merezi arriskatzea.

Gustatzen den ohar bat: uztailetik urrira xibartak igarotzen dira uharteetatik, eta Moorean nahiko erraz ikus daitezke itsasontzitik. Zuen data hor erortzen bada, liburuxketan agertzen ez den extra bat da.

Goazen zati deserosoarekin. Polinesiarako bidaia bat 3.700 € ingurutik pertsonako abiatzen da, eta erraz igotzen da. Hiru arrazoiak:

Hegaldiak. Europatik dauden ibilbide luzeenetakoa da, eta lehia gutxi dago bide horretan. Nazioarteko txartelak bakarrik aurrekontuaren zati handi bat eramaten du.

Barneko hegaldiak. Air Tahitik ia monopolioan jarduten du, eta uharteen arteko jauzi bakoitzak berea kostatzen du. Zenbat eta uharte gehiago, orduan eta gehiago igotzen da.

Dena inportatua da. Uharteetan ia ezer ez da bertan ekoizten; beraz, hoteletik kanpo jatea ere garesti ateratzen da. Horrekin kontatzea komeni da, eta ez pentsatzea bidean aurreztuko dela.

Doitzeko modu zentzuduna ez da gauak murriztea, ondo banatzea baizik: gau gehiago Moorean edo Huahinen, zati bat besterik ez baitute kostatzen, eta hiru edo lau Bora Boran. Oroitzapena ia berdina da, eta prezio-aldea izugarria.

Bikote aktiboak geldiarazten dituen zalantza da, eta badu erantzuna. Moorean benetako mendi-ibiliak daude, bi badien gaineko behatokiekin. Eskualde osoan snorkela eta urpekaritza apartak dira, ia ahaleginik gabe ikusten diren mantekin eta arrezifeko marrazo kaltegabeekin. Aintziran zehar itsasontzi-txango bat egin daiteke, perla beltzen haztegiak bisitatu edo ilunabarrean behatoki batera igo.

Hori esanda, zintzoak izan gaitezen: ez da jarduera handiko helmuga, ezta ondare handikoa ere. Zuena hiriak eta monumentuak ikustea bada, Polinesia ez da zuen bidaia, oso polita izan arren.

Ezkonduta lehen urtea hipotekatu gabe ordaindu badezakezue, bai. Mila argazki ikusita ere itxaropenak gainditzen dituzten leku bakanetakoa da, eta Bora Borako aintzira ahazten ez diren gauza horietako bat da.

Aurrekontua justu badabil, hobe ez behartzea. Badira antzeko sentsazioa dezente gutxiagoren truke ematen duten alternatibak: El Nido eta Boholeko Filipinak, Hawaii jarduera gehiagoko Pazifikoa erakartzen bazaituzte, edo Zeelanda Berria bilatzen duzuena bizitzan behingo bidaia luzea bada, paisaia ikusgarriarekin.

Eta koadratzen zaizuen zalantzan bazaudete, kontatu iezaguzue zuen datak eta zuen muga, eta zintzotasunez esango dizuegu iristen zaizuen ala beste helmuga bat komeni den. Nahiago dugu hori, bidaia erdizka antolatzea baino.