Sri Lanka eztei-bidaian: tearen eta elefanteen uhartea, Maldivetan amaituta

Sri Lanka da bikote gutxik zerrendan izaten duten helmuga horietako bat hitz egiten hasten direnean, eta joaten diren ia guztiek beren bizitzako bidaiarik onenetako bat bezala gogoratzen dutena. Txikia da, merkea eskaintzen duenerako, eta egun gutxitan oso gauza asko sartzen dira: Andaluziaren tamainako uharte batean hondartza, mendia, lehoinabarrak dituen oihana, hiri sakratuak eta te-sailak dituzue, begiak heltzen diren tokiraino.

Goazen zuen bidaia den erabakitzeko benetan jakin behar denarekin.

Sri Lankaren grazia distantzia laburretako aniztasuna da. Ordu gutxitan zeharkatzen den herrialde batean hondartzatik mendiko hotzera pasatzen zarete, safari batetik tenplu budista batera, merkatu zaratatsu batetik isiltasunean dagoen te-sail batera. Eztei-bidaia baterako hori urrea da: ez zarete aspertzen, egun bakoitza desberdina da eta ez dago barne-hegaldirik hartu beharrik mundu batetik bestera aldatzeko.

Eta badago jendeak gutxiesten duen giza faktore bat: adeitasuna. Benetan ongi etorria sentitzen zaren toki horietako bat da, bezero hutsa izatearen sentsaziorik gabe. Horrek, bizitza osoan gogoratu nahi duzuen bidaia batean, dirudien baino gehiago pisatzen du.

Bada tren-tarte bat, Kandy eta Ella artean, erdiko mendiak zeharkatzen dituena amaigabeko te-sailen artean. Poliki bidaiatzen da, ateak irekita, hodei baxuen eta mendi-hegaletik zintzilik dauden herrixken artean. Motela da, batzuetan beteta doa, eta horregatik gogoratzen da hain zuzen: ez da lekualdaketa bat, bidaiaren zatirik onenetako bat da.

Ella eta Nuwara Eliya inguruan dago tearen bihotza: fabrika bat bisita daiteke, nola egiten den ulertu, eta antzinako bungalow kolonialetan lo egin tximinia piztuta, altuera horretan, bai, hotz egiten duelako. Kontraste hori —kostaldeko berotik mendiko freskora bidaia berean— oso Sri Lankakoa da.

Hegoaldean, Yala Parke Nazionalak munduko lehoinabar-dentsitate handienetako bat du. Ikustea ez dago bermatuta —natura da, ez zoo bat—, baina aukerak benetakoak dira, eta gainera elefanteak, krokodiloak, bufaloak eta txori pila bat daude. Afrikakoaren oso bestelako safaria da, oihantsuagoa eta berdeagoa.

Erdialdean dago Triangelu Kulturala deiturikoa: Sigiriya, lehoiaren harkaitza, gailurrean jauregi bat eta mila eta bostehun urte daramatzaten freskoak dituena; Dambulla eta bere buden kobazuloak; antzinako Polonnaruwa. Ez dago dena ikusi beharrik. Pare bat toki ondo aukeratuta, kulturaren zatia biribila geratzen da bidaia aurri-maratoi bihurtu gabe.

Hemen badago jakitea komeni den amarru bat: Sri Lankak bi montzoi gurutzatu ditu, eta, beraz, ia beti dago eguraldi oneko kostalde bat. Oro har, abendutik martxora mendebaldeko eta hegoaldeko kostaldea (turistikoa) bere unerik onenean dago, eta leiho ezin hobea da zuen ezkontza udazkenean edo neguan bada.

Maiatzetik irailera eguraldi ona ekialdera joaten da. Ez da gainerako sasoietan bidaiatu ezin denik, baina maila honetako bidaia baterako komeni da hondartzako zatia puntuan dagoenean joatea, eta hor sartzen dira Maldivak.

Sri Lanka bidaia aktiboa da: mugitu egiten zara, goiz jaiki safarirako, Sigiriyara igo, trenak hartu. Oso ondo dago, baina gelditzeko gogoz amaitzen da. Eta gertatzen da Maldivak ordubete pasatxoko hegaldira daudela.

Horregatik, ondoen funtzionatzen duen formula da kultura lehenengo, hondartza amaieran: Sri Lanka indarrez zeharkatzen duzue eta gero Maldivetako lau edo bost gauekin ixten duzue, ezer ere egin gabe, garai horretan gorputzak eskatzen duena hain zuzen. Gure Sri Lanka pribatuan Maldivekin logika horrekin dago muntatuta: gidari eta auto propioak uharteko zatirako eta atseden erabatekoa errematatzeko.

Maldivak aurrekontutik kanpo geratzen bazaizkizue, Sri Lankak berak ere oso hondartza duinak ditu hegoaldean —Mirissa, Tangalle— eta bidaiak bere kabuz eusten dio. Baina ahal baduzue, amaierako kontraste horrek euro bakoitza merezi du.

Sri Lanka Asiako kalitate-prezio erlazio onenetakoa duen helmugetako bat da: herrialdea bera ez da garestia. Aurrekontua mugitzen duena hegaldia da (luzea, eskalarekin) eta, batez ere, Maldivetako zenbat gau gehitzen dizkiozuen, hor gau bakoitzak pisatzen baitu. Mota honetako konbinatu bat 2.800 € pertsonako inguru abiatu ohi da, eta Maldivetako hotelaren mailaren arabera igotzen da.

Doitzeko modu zentzuduna azken zati horrekin jokatzea da: Sri Lankako gau gehiago, asko ematen baitute, eta Maldivetakoak deskonektatzeko justuak. Oroitzapena apenas aldatzen da eta prezio-aldea nabarmena da.

Harrituko zaituzten bidaia bat bilatzen baduzue —mila aldiz ikusi duzuen postaleko helmuga ez dena— eta hondartzaz gain mugimendua ere gustatzen bazaizue, Sri Lanka apustu segurua da. Oso jende gutxi itzultzen da etsita.

Nahi duzuena etzatea eta ezertan ez pentsatzea bada, orduan joan zuzenean hondartza hutseko helmuga batera eta goiz jaikitzeak aurreztuko dituzue. Baina nahasketak tentatzen bazaituzte, kontatu iezazkiguzue zuen datak eta esango dizuegu zein egun-banaketarekin koadratzen duen ondoen zuentzat.